Zaczynasz od policzenia par, ale to dopiero początek. W typowym czteroosobowym domu robi się z tego kilkanaście par w sezonie i drugie tyle poza nim. Zanim kupisz szafkę, wypisz, ile par ma każdy domownik, i dodaj zapas na dwie, trzy pary gości oraz na obuwie przejściowe, które stoi w przedpokoju przez kilka tygodni wiosną i jesienią. Bez tego zapasu szafka zapełni się po miesiącu, a buty wylądują na podłodze.

Kluczowy jest podział na strefy, bo jedna półka rzadko wystarcza, gdy obok siebie stoją wysokie kozaki i niskie sneakersy. Jeśli chcesz uporządkować tę mieszankę, zajrzyj do wskazówek o tym, jak buty wysokie i sportowe obok siebie ustawić w jednej szafce bez strat miejsca. W praktyce sprawdza się podział na trzy poziomy: dolny na obuwie codzienne, środkowy na sezonowe i wyższy na rzadko noszone. Wysokość półek dopasuj do najwyższego buta w danej grupie, nie do średniej, bo kozaki wymagają nawet 40 cm prześwitu.

Nie licz pojemności w parach, licz ją w centymetrach bieżących. Buty damskie zajmują zwykle 25–30 cm głębokości, męskie do 35 cm, a zimowe trapery nawet 40 cm. Zmierz najdłuższą parę w domu i przyjmij tę wartość jako głębokość szafki. Szerokość natomiast licz tak, by na jednym poziomie zmieściły się co najmniej dwie pary obok siebie. Jeśli w przedpokoju jest wąsko, wybierz szafkę do sufitu zamiast szerokiej — zyskasz pion bez zabierania przejścia.

Na koniec zaplanuj wentylację i miejsce na rzeczy brudne. Buty po deszczu muszą gdzieś wyschnąć, więc zostaw jedną otwartą półkę lub kratkę w drzwiach. Dobrze sprawdza się też osobna taca na obuwie zabłocone, którą łatwo wyjąć i umyć. Gdy policzysz pary, zmierz najdłuższy but i rozłożysz pojemność na strefy, szafka przestaje być zbiorem przypadkowych półek, a staje się miejscem, w którym każda para ma swoje miejsce przez cały rok.