Typowy przedpokój w bloku ma zwykle od 1,2 do 1,6 metra szerokości i od 2 do 3,5 metra długości. W blokach z lat 70. i 80. częściej trafiają się wąskie korytarze o szerokości 1,1–1,3 metra, a w nowszym budownictwie zdarzają się przedpokoje zbliżone do kwadratu, o powierzchni 4–6 m². Wysokość pomieszczenia to standardowo 2,5–2,7 metra, co ma znaczenie przy zabudowie sięgającej sufitu.

Przy takich wymiarach każdy centymetr jest na wagę złota. Szafa o głębokości 60 cm sprawdzi się tylko wtedy, gdy zostawia co najmniej 80–90 cm wolnej przestrzeni na komunikację. W wąskim korytarzu lepiej sięgnąć po rozwiązania o głębokości 35–40 cm, przeznaczone na kurtki i buty, albo zabudowę wnękową. Jeśli zastanawiasz się, jak rozplanować taką zabudowę, zerknij do poradnika o projekt szafy w przedpokoju w bloku, który krok po kroku pokazuje, jak dopasować moduły do nietypowych wymiarów.

Drugi wymiar, który warto zmierzyć przed zakupem mebli, to szerokość drzwi wejściowych i miejsce na ich otwarcie. Skrzydło o szerokości 90 cm potrzebuje łuku o promieniu około 90 cm, co w przedpokoju o szerokości 1,2 metra niemal całkowicie blokuje jedną ścianę. Wtedy sensownym rozwiązaniem jest szafa narożna albo przesuwna, która nie wymaga dodatkowej przestrzeni na otwieranie. Podobnie rzecz się ma z drzwiami do pokoi — jeśli otwierają się do przedpokoju, lepiej zaplanować meble po przeciwnej stronie.

Trzecia kwestia to wysokość i sposób wykorzystania ścian. Przy suficie na 2,6 metra szafa do samej góry daje nawet 30–40% więcej miejsca niż standardowy model o wysokości 2 metrów. Nad drzwiami zostaje zwykle 30–40 cm, gdzie zmieści się antresola na rzadko używane rzeczy. Warto też zostawić miejsce na siedzisko lub wąską ławkę o głębokości 35 cm, jeśli przedpokój ma co najmniej 1,5 metra szerokości. Dobre planowanie zaczyna się od rysunku z wymiarami, a nie od katalogu mebli.